หวยแดกแลกไข่

แม่เจ้าประคุณ พ่อเจ้าประคุณ พี่น้องคุณเธอทั้งหลายจงโปรดฟังทางนี้ งวดนี้ยายไม่มีหวยจะมาบอกแต่จะบอกว่า “หวยแดกแลกไข่” ยายจะบอกอย่างไม่อายเลยว่าถ้าท่านเจ้าของโครงการลงเลือกตั้งหมู่บ้านยายจะเลือกท่านทั้งหมู่บ้าน นี่ยายไม่ได้โม้ จะบอกให้ว่าหมู่บ้านหนองหมาโว้ที่มันอยู่สุดสายป่านของจังหวัดคนยังรู้จักท่าน คนยังพูดถึงท่านผู้นี้ ด้วยความรักและเคารพ ถ้าหากท่านขี่รถมาตกหล่มขี้ควายชาวบ้านว่า กูจะถอดเสื้อวางไว้ให้เดินเลยมึง ส่วนอีกผู้ว่า กูจะไปผลักรถให้ออกจากกองขี้ควายเลยมึง นี่แสดงว่ารักแรง โดนใจชาวบ้านสุดใจ ยายอยู่มาจนเด็กในหมู่บ้านที่ไปทำงานบางกอกบริจาคโลงให้แล้วเขาว่าเผื่อว่ายายตายไปไม่มีโลงใส่ พวกมันฝากโลงไว้ที่วัดให้ยายเรียบร้อย พร้อมมีชื่อบนโลงว่า “โลงยาย ห้ามใครเอาไปใช้ กูแช่งไม่ได้เกิดใหม่แน่” ไอ้พวกสมัยใหม่มันช่างพูดจาหมาไม่แดก ยายคนไหนมันไม่เขียนชื่อเพราะกูแก่สุดแล้วหมู่บ้านนี้  มาเรื่องของท่านต่อ ยายจะบอกว่าจากวันที่ยายเกิดมาจนได้โลงบริจาคก็เพิ่งได้เห็นคนมีน้ำใจประเสริฐเหมือนยอดขุนพลครั้งนี้เอง โครงการของท่านชื่อถูกใจยายสุดเหวี่ยงไปเลย ชื่อโครงการ “หวยแดกแลกไข่”  เท่านั้นยังไม่พอโครงการท่านไม่ธรรมดาพวกเราอยู่สุดแสนไกลท่านยังมีโครงการ “หวยแดกแลกไข่สัญจร” แต่โครงการก็ไม่เคยเดินทางมาถึงหมู่บ้านยายสักที มันไกลสุดแสนไกล ลูกหลานที่ไปทำงานบางกอกมันยังว่าไกลสุดไกลเวลากลับบ้านมา แต่กูก็เห็นพวกมึงมากันประจำ ยายว่ามัน ท่านเจ้าของโครงการชื่อว่า คุณทองใบ เสริฐสอน ขอให้ท่านเจริญรุ่งเรืองยิ่งๆขึ้นไปไม่ว่าจะขึ้นรถ ลงเรือขอให้ปลอดภัยทุกวัน และทำโครงการนี้ไปอีกนานแสนนาน ท่านไม่เคยเดินทางมาบ้านยายเพราะมันไกลแสนไกล น้ำตกห้วยขมิ้นที่เขาว่าไกลแล้วบ้านยายยังไกลกว่าหลายขุมนัก ท่านทำโครงการ “หวยแดกแลกไข่” ในจังหวัดนนทบุรี ชาวบ้านแถวนั้นช่างโชคดีมิมีใครเหมือน เอ็งคงรู้อยู่เต็มอกว่าความหวังคือน้ำผึ้งที่คนอยากชิม ดังนั้นคนเราจึงซื้อหวยกันทุกงวดเพราะคิดว่ามันจะหวานหอมขนาดไหนถ้าได้ลิ้มรสชาติของการมีเงินและไม่ต้องคิดว่าพรุ่งนี้กูจะกินอะไรหรือ ค่ารถถีบกูเดือนนี้ยังไม่มีจ่ายเลยก็ต้องขายข้าวต้มมัดอีกกี่ห่อถึงจะได้ค่ารถถีบไปให้กำนันต๋งมัน คราวนี้คุณทองใบ ผู้แสนประเสริฐให้ชาวบ้านเอาล๊อตเตอรี่ที่ไม่ถูกรางวัลมาแลกเป็นไข่ ยายจะบอกให้ว่าไม่ใช่ขี้ๆนะ ไอ้แมนมันอยู่บางกอกมันบอกว่ามันไปแลกมาแล้ว ล๊อตเตอรี่ 1 ใบ แลกไข่ได้ 1 ฟอง เขาให้แลกมากโขไอ้แมนมันว่า คนสรรเสริญท่านทองใบไม่หยุดยั้ง ยายอยากจะเห็นตัวจริงสักหนในชีวิตนี้แต่คิดแล้วคงเป็นไปได้ยาก ท่านจะลำบากตรากตรำมาแถวบ้านยายที่มันสุดแสนจะกันดารได้อย่างไร เวลาไอ้แมนกลับบ้านมามันจะเปิดหนังสือในโทรศัพท์มันให้ยายดูว่าไอ้ล๊อตเตอรี่นี่ท่านเอาไปถวายวัด เดิมเลยยายก็คิดไม่ตกว่าท่านจะเอาไปถวายหลวงพ่อทำไมหรือหลวงพ่อจะทำที่เก็บของเก่า คิดเท่าไหร่ก็ไม่ถูกต้อง ไอ้แมนมันว่า เขาเอาไปทำดอกไม้จันทน์ผับผ่าซิ คนอะไรหัวดีจริงๆ ไอ้เศษกระดาษที่สร้างความผิดหวังให้ยายมานักต่อนักแล้วมันยังมีค่าสูงส่งถึงกับเป็นดอกไม้จันทน์ เอาไว้เผาศพยามตายไปแล้วอีกด้วย ไอ้พวกชอบหวยคงถูกใจพิลึก ตอนอยู่มึงก็ซื้อเข้าไปจนจะหมดตัวสิ้นเดือนไม่มีอะไรจะแดก หวังจะถูกหวย กูต้องหุงข้าวเผื่อประจำ ถ้ามันตายไป 

ได้ล๊อตเตอรี่ดอกไม้จันทน์ไปเผามัน มันคงมีความสุขน่าดู  ท่านทองใบเอามันไปขาย เงินที่ได้มาท่านเอาไปช่วยนักเรียน คนอะไรที่ใจช่างสุดแสนจะดี หากใครไม่มีโชคแล้วไปเจอโครงการ “หวยแดกแลกไข่” ฝากบอกท่านด้วยว่ายายชอบท่านจริง ชาตินี้คงไม่ได้เจอกันเพราะแก่มากแล้ว อีกไม่กี่ปีก็คงตายไป บอกท่านให้ยายทีว่า ขอให้เจริญนะพ่อคุณ 

ไอ้แม้นมันเห็นยายชอบนักแล โครงการ “หวยแดกแลกไข่” มันเปิดหนังสือในโทรศัพท์ให้ยายดู หนังสือที่มันเปิดชื่อว่าเปรตปลุก ไม่ว่าอะไรมันก็หาในเปรตปลุก กูไม่เข้าใจว่า หนังสืออะไรที่คนตั้งชื่อว่า เปรตปลุก เปรตปลุก ไม่ว่าคนทำอะไรที่ไหนมันหาได้ใน เปรต ทุกทีไป แล้วไอ้พวกที่ทำงานกรุงเทพมีเปรตปลุกทุกคนในโทรศัพท์มัน ไอ้แม้นเปิดให้ยายดูว่า ที่วัดห้วยหมู  ชื่อวัดนี้มันช่างจำง่ายจริงๆ วัดห้วยหมู จังหวัดราชบุรี ยายจำได้เพราะชื่อมันสะดุดหู จะมีที่สำหรับเด็กพิการ แล้วคนก็เอาล็อตเตอรี่ที่โดนแดกมาให้เด็กทำดอกไม้จันทน์ ทำพวงหรีด ทำหมวก ทำแจกัน  จากนั้นเอาไปขาย คนก็มาสั่งซื้อมากมายในงานศพ ไอ้แมนมันว่ายายจะเอาไหมถ้าตายแล้วผมจะสั่งมาให้ เออ กูเอา สักห้าสิบอัน มากกว่านั้นคงไม่มีเงินจ่าย เพราะกูก็ลุ้นหวยทุกงวดเหมือนกัน  ยายยังจำได้อีกที่คือดงสร้างควาย ใครวะจำชื่อมันไม่ได้ ดงสร้างควาย จังหวัดอุดร แถวนี้เขาไม่ได้เอามาทำดอกไม้จันทน์ เขาเอามาทำบายศรี ให้วัด คนมาเห็นชอบ ขอซื้อ สั่งซื้อ เออ ดีจริงคนเรานี้ ช่างมีความสามารถ ที่ยายว่าสวยอีกอันคือ เหรียญโปรยทาน มันเป็นสี่เหลี่ยมเล็กๆเหมือนลูกอมเลย ไอ้แมนมันว่ามันทำจากเมืองน้ำดำ ไอ้หมู่บ้านพวกนี้ชื่อเสียงทำให้กูลืมยากจริง  ใครท่านอ่านอยู่ยายจะบอกว่า มึงซื้อไปเหอะล๊อตเตอรี่นะเพราะมันทำให้ชีวิตมึงมีความหวัง ตั้งตาตั้งตาคอยวันหวยออก มึงไม่ซื้อตังมึงก็หมดกับอย่างอื่น ถ้าถูกหวยกูบอกไว้เลยนะไม่ต้องซื้อดอกไม้จันทน์มาเก็บไว้ให้กู เก็บไว้นานเดี๋ยวแมงสาบกินดอกไม้จันทน์กูหมด ไว้กูตายแล้วค่อยซื้อ นี้ปีใหม่ก็ผ่านไปแล้วสงกราณต์ไม่นานก็มาเยือน ปีนี้พวกมึงช่วยเอารูปท่านทองใบมาฝากกูสักใบ กูจะเอาไปติดไว้ที่ฝาบ้านใครไปใครมากูจะเล่าเรื่อง “หวยแดกแลกไข่” ให้พวกมันฟัง